قائمى ( 1303 ) محمّد جواد قائمى ، فرزند محمّد ، به سال 1303 هجرى شمسى در شهر تاريخى همدان و در خانواده‌اى مذهبى قدم به عرصهء حيات گذاشت . نياكانش بيشتر از عالمان دين و در سلك روحانيّت بوده‌اند . قائمى تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و به دريافت ديپلم ادبى نايل گرديد و چندى نيز به تحصيل علوم قديمه پرداخت و از اساتيد اين رشته كسب فيض كرد . ازآن‌پس به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و مدّت سى و سه سال و در سمت‌هاى دبيرى و معاونت دبيرستان انجام‌وظيفه كرد و سرانجام بازنشسته گرديد . قائمى از سال 1320 قدم در وادى شعر و شاعرى نهاد و به مناسبت‌هاى مختلف قصايدى در مدح و مرثيت ائمّهء اطهار عليهم السّلام مىسرود و آرزو داشت كه در زمرهء مدّاحان اهل بيت عصمت و طهارت باشد ، بنابراين بيشتر اشعار خود را در اين زمينه سروده است . وى در انجمن‌هاى ادبى شهر خود شركت مىنمود و اكنون نيز گاهى در بعضى محافل ادبى حضور به هم مىرساند . قائمى دو اثر از خود به‌جا گذاشته كه هنوز توفيق طبع و نشر آن را نيافته است . يكى ، گزيده‌اى از اشعار شعراى متقدّم و متأخّر در مدح و منقبت حضرت حجّة بن الحسن عليه السّلام ؛ و ديگرى از قصايد اساتيد شعر متقدّم در مدح چهارده معصوم عليهم